Dileklerini Yaz Hıdır ve İlyas Gerçekleştirsin!

İlk Hıdrellez dileğimi sanırım üniversiteye hazırlanırken koymuştum sardunya saksısına. Evet sardunya saksısına çünkü gül ağacımız yoktu.

O zamanlar dergiden gazetelerden kestiğim resimleri sardunyanın yapraklarına mandalla tutturmuştum. Hiç inanmamıştım o dilekleri dilerken gerçekleşeceklerine… Kedimin olması o zamanlar benim için büyük bir hayaldi mesela, bir seneye kalmaz sapsarı obez bir kedimin olacağı aklımın ucundan geçmezdi. Sonra kendime ait bir araba istemiştim, alınma ihtimali çok düşüktü dedem süpriz yapıp beni araba sahibi yapmıştı.

Geçen sene ve bu seneki hıdrellez farkılıydı benim için. Çünkü İstanbul’daydım ve dileklerimi denize atabildim. Evet meğer dileklerimizin olması için gül ağacından alıp denize atmak gerekiyormuş. Geçen sene Ortaköy’de denize atmıştım dileklerimin çizili olduğu kağıdı, bu sene ise Ahırkapı açıklarına bıraktım. Bakalım geçen sene dilediklerim kısmen yerine gelse de bu sene tam yerinden denize bıraktığım için hemen olmasını bekliyorum sevgili Hıdır ve İlyas.

Bu sene Ahırkapı’daki şenliğe ilk kez katıldım. Daha güneş batmadan iyi ki gitmişiz Elif’le böylelikle bol bol fotoğraf çektirip, etrafı gezebildik. İlerleyen saatlerde öyle bir kalabalık oldu ki, hareket edecek yer kalmadı neredeyse. Ama gecenin en şok edici anı önümüzde denize düşen kızdı. Bir motor yanaşmıştı herkes doluşuyordu Karaköy’e gidecekti sanırım. Arkadaşları kızı çağırdılar o da aceleyle geldi, karanlıktan geminin kenarını görmedi boşa gitti ayağı, bir anda kendini boğazın serin sularında buldu. İşin komiği kız gayet gülüyordu, sanırım biraz alkollüydü. Halata tutunarak kurtuldu. Böyle bir an 40 yılda bir insanın gözü önünde olur sanırım.

Bu olaydan sonra Hıdrellez maceramızın sonuna geldik. Her davul, zurnanın peşinden gittik, göbekleri attık. Benim gibi göbek atamayan birisi bile kıvırabildiyse şenlik başarılıydı sanırım 🙂 Artık her sene 5 Mayıs’ta Ahırkapıdayız!

No Comments

Post A Comment